Üst ihtiyaçlardan yani yaşama sevinci ve anlamından uzak bir yüzeyde yaşamanın diğer bir olumsuz sonucu, tam olarak yaşadığın hissetmeden, "emaneten"
bir yaşam sürme hissidir. Yaşam henüz bizim için başlamamıştır. Sanki tam olarak yaşamaya başlamak için yeterli güvenilir bir ortam beklemekteyizdir ama o ortam bir türlü oluşmamaktadır. Ha oluştu, oluşacak derken hayat geçip gider.
Sevinç ya da yaşama sevinci. Kendimizi aşarak hissettiğimiz bir duygudur. Herhangi bir başarı, herhangi bir ödül elde etmeden, sadece nefes alıp verdiğimiz için duyduğumuz bir sevinçtir. Yani bir anlamı yoktur. Sadece hissederiz. Yeter ki, hiç çatışmalarımız bizi bunu görmekten alıkoymasın.
Başa çıkma becerinize olan inancın seviyesi endişe ile ters orantılıdır. Eğer başa çıkma becerinize güveniyorsanız endişenin adı birdenbire heyecan olarak değişir.