Nar çiçeği gibi düştün içime
Ne tam kırmızıydın ne de masum bir bahar
Bir yanın yangın bir yanın suskunluktu
Ben en çok o arada kaldım sana benzer bir yerde
Adını koyamadığım bir his oldun
Ne sevmek yetti ne vazgeçmek mümkün
Dokunmaya kıyamadığım bir yara gibi
İçimde büyüdün sessiz, derin, ürkekçe
Ve ben
Herkese meyvesini anlatıp
Çiçeğinde kaybolan biri oldum