39.bkz
On sekizinci yüzyılın sonuna doğru cenazeler genellikle akşamüstü veya geceleri gömülürdü. Tabutu da bir esnaf loncasının zanaatkârları taşırdı, intihar sonucu gerçekleşen ölümlerde de hiçbir din adamı cenazeye eşlik etmezdi.
Bir dağı aşmak zorunda olan bir seyyah gibi bu konuda susmak en iyisi; elbette dağ olmasa, yol çok daha rahat ve kısa olur; ama sonuçta orada ve aşılması gerekiyor!