Inej yüzünü parlayan güneşe çevirmişti. Gözleri kapalıydı. Katran karası kirpikleri yanaklarına kadar uzanıyordu. Limandan esen rüzgar, saçlarını havalandırmıştı. İşte o an Kaz tekrar çocukluğuna dönmüş, bu dünyada sihrin varlığına inanmıştı.
Inej gözlerini yumdu.
"Konuşmaya devam et, Hayalet. Sıvışıp gitme."
"Ama bu benim en iyi yaptığım iş."
Kaz, Inej'i daha sıkı kavradı. "Iskunaya kadar dayan yeter. Aç şu kahrolası gözlerini, Inej."