Anımsayabildiği kadarıyla böyle bir deneyim hakkında en eski bilgi Herodot'un yazdıklarında bulunuyordu; Mısır Firavunu Psamtik, MÖ yedinci yüzyılda iki bebeği böyle dış dünyadan ayırmış ve onlara bakan hizmetçiye çocukların yanında tek bir sözcük bile etmemesi emrini vermişti. Herodot'un antattığına göre, ki kendisi güvenilmez bir vakanüvis olmakla ünlüdür, çocuklar konuşmayı öğrenmişler, ağızlarından çıkan ilk sözcük de Frigya dilinde ekmek olmuş. Ortaçağ'da, Kutsal Roma İmparatoru II. Frederik,
aynı deneyi yinelemişti, benzer yöntemler kullanarak insanın gerçek "doğal dili"ni keşfetmeyi umuyordu, ama çocuklar hiç konuşamadan ölmüşlerdi. Son olarak, ki kuşkusuz bir söylentiydi bu, on altıncı yüzyıl başında Iskoç Kralı IV. James, aynı biçimde tecrit edilen İskoç çocuklarının sonunda "son derece iyi İbranice" konuştuklarını iddia etmişti.