- Köylü, beslemem gereken yedi çocuk var. Onların yemek yemeleri için benim içmemem gerek.
Ve bir özlü söz bulmuş ciddi bir adamın hoşnut ifadesiyle ekledi:
- Onların açlığı benim susuzluğuma düşmandır.
Manastırın merhamet edip büyüttüğü terk edilmiş küçük bir kız şu saf ve dokunaklı sözleri burada etmişti. Diğerlerinin anneleri hakkında konuştuklarını duymuş ve bir köşede mırıldanmıştı:
-Ben doğduğumda annem yanımda değildi!