Ya ATATÜRK aydınlığı,ya Ortadoğu bataklığı...
~ ~ ~
Biz büyüdük ve kirlendi dünya...
~ ~ ~
Zamanın eli değdi bize,çoktan değişti her şey.
Aynı değiliz ikimiz de...
Bildiğim tek şey, hiçbir şey bilmediğimdir.
Çünkü Bilge olmadığı halde kendini Bilge sanan kişi ölümden korkar.
Bilmediği şeyi bildiğini sanır o.
Ölümün gerçekte ne olduğunu kimse bilmez.
Belki de insanlar için en büyük iyiliktir.
Halbuki kötülüklerin en büyüğüymüş gibi korkarlar ondan.
Bilmediği bir şeyi bildiğini sanmak kınanması gereken bir cehalettir.
Böylece çok geçmeden anladım ki,ozanlara eserlerini yazdıran şey bilgelik değil, kâhinlerin ve falcıların sahip oldukları türden doğuştan gelen bir yetenek ve bir çeşit ilhamdı.
Hepimiz suçluyduk...
Biz öğrenciler de,idareciler de, hükümet de. Genlerimize işlemiş suçumuz, asırlar öncesine aitti. Otoriteye sorgusuz teslim olmak ile hiçbir düzene boyun eğmemek arasında gidip gelen zır deli insanlarıydık çileli memleketin. Ne tarihten ders alıyor ne de yaşarken öğrenebiliyorduk.!