Bu kaçıncı vedalaşmamız diye soracak olursan sonuncusu derim. Bu mektupların da sonuna geldik anlayacağın . Gezegenin bir yerlerinde olduğunu bilmek benim için her zaman güzel . Lütfen soluk mavi noktamızda kalmaya ve tadını çıkara çıkara yaşamaya devam et , ben öyle yapacağım.
Şimdi tutup da “ Beni çok üzüyorsun “ falan filan demeyeceğim.Üzülmek mesele değil çünkü ,üzüntülerler nasıl baş edeceğimi biliyorum. Ama bu kadar çok öfkeyi ne yapacağımı bir türlü bulamıyorum.
“ Sarah , geçmişi unutup yeniden başlayalım. İkimiz de . Yoksa hiçbir yere varamayız. Sadece bu anı yaşayalım . Geçmişte ne oldu, yarın ne olacak, bunları düşünmekle neyi değiştirebiliriz ki? Hayata bir kere geliyoruz…