Hər şeydə ortalığı təyin edə bilmək və onu dərk etmək sayəsində əyintilərə yol verməmək, yalnız bərabərlik nəticəsində olur ki, buna da "vicdan səsi" (ilahi namus) deyilir.
Bu iki fəzilətin hər birinə sahil olan adamın təriflənib fəxr edilməyə haqqı vardır, lakin bir şərtlə: o da bu fəzilətin başqasına verilməsindən ibarətdir. Əgər bu fəzilət yalnız onun özündə qalıb başqasına keçmirsə, onun təriflənib fəxr edilməyə haqqı yoxdur.