Ne yazık! Dünyada sadece tek bir varlığı sevmek, onu bütün kalbiyle sevmek ve karşınızda durup size bakar, cevap verir, konuşurken sizi tanımadığını fark etmek! Sadece onun tesellisine ihtiyaç duymak ve bunu yapması gerektiğinden habersiz olan tek kişi olduğunu anlamak.
Demek yaşamak istediğim tek yer olan o hafızadan şimdiden silindim. Nasıl olur? Şimdiden baba değilim! Çocukların dilinde sık kullanılan, çok hoş ve masum olduğu için yetişkinlerin ağızlarını alamadığı o 'babacığım' sözcüğünü duymamaya mahkûm olmak.
Korkulacak bir şey olmadığını, acı çekilmediğini, sakin bir ölüm olduğunu, ölümün böylece kolaylaştırıldığını söylüyorlar.
Hey! Peki ya altı haftalık bu can çekişmeye, gün boyunca süren bu inilteye ne demeli? Çok yavaş ve çok hızlı geçen o telafisi imkansız son gününün endişelerine ne demeli? Giyotin sehpasına çıkan o ıstırap merdivenine ne demeli?