''Yeterince yaşamak istersen çıkabiliyordun o enkazın altından. Bulunduğun ana bakıyor ve o enkazla ne yapacağını düşünüyordun. Bir mezar ya da yeni bir hayat. Ne inşa edeceğine yine sen karar veriyordun.''
''Memnun olmadığımız yaşamlarımız için başkalarını suçlamak her zaman çok kolaydı. Aileni, arkadaşlarını, sana eğitim veren insanları, çevreyi, toplumu, sistemi ya da dünyayı... Ama ne olursa olsun, hangi şartlarda yaşarsan yaşa, insan ilk önce kendini suçlamayı öğrenmeliydi. Yeri geldiğinde kendini büyütmek, kendini eğitmek ve kendini terbiye etmek zorundaydın. Aynı zamanda kendini suçlamak da zorundaydın.''