''Aşkın ne olduğunu biliyordum. Sarmaşık gibi dolanıyordu etrafınıza. Dünyanın merkezi haline geliyordu. Öyle ki artık hayatınızda olmadığında hayatınız merkezinden ağır bir darbe alıyordu. Saplantı... İnsanların aşk acısı dediği şey işte buydu. Birini öyle bir bağımlılık haline getiriyordunuz ki düşünmeden edemiyor, körü körüne size dönmesini bekliyordunuz.''
''Sırlar bir kez ortaya döküldüğünde hepsi açığa çıkana kadar durmazdı. Tıpkı dikilmediği zaman kanamaya devam eden açık bir yara gibi. Yaramı bilmesine izin vermeyecektim.
''Nefes al, diye telkin ettim kendimi.
Nefes al, yaralar iz bırakır.
İzlerden kurtulmak zorundasın.
İzlerden kurtulmak zorundasın.
Ondan kurtulmak zorundaydın.''
''Sırların kötü tarafı buydu, istediğin kadar saklambaç oyna seni sobeleyecek birileri hep oluyordu.''
''Doğru acıya güvenirseniz sizi öldürmez, ayakta tutar.''