uzun zamandır kendi halimle hiç bu kadar yalnız kalmamıştım, noksanlık, acizlik ve dahası, hayatın en güzel yanlarından biri de insanın kendini farketmesidir. Kendini, özünü hakikatini. İçinde bulunduğu nimeti, hamdolsun rabbime ki en güzel anlarda, en güzel yerlerdeyim, ama bu noksanlığımı yitirmez. Rabbimin bu kadar nimetini bana lütfetmesi her ne kadar beni mutlu ediyorsa, bir o kadar aciz bırakıp ürkütüyor. Ve o an dilime gelen nebevi dua; "Allah'ım seni her daim anmayı, sana şükretmeyi ve sana güzelce ibadet etmeyi bana nasip et."