Umay
@Aynuur
null
Reklam
Benim ormanımda eser yok yırtıcılıktan.
Gölge-güneş diyârında "hayır ve şer" öyküsünü işitiyorsun.
Ben çiçeklerin açışını işitiyorum.
Ve ırmak geçiyor zamanın ötesinden.
Yalnız gidiyordum duyuyor musun? Yalnız.
Çocukluğumun zümrüt bahçesinin güzelliğinden çıkmıştım yola.
Aynalar bekliyordu resmimi.
Kapılar arıyordu benim gamlı geçişimi.
Gidiyordum ben, kendi sonuma düşmek için
gidiyordum.
Ansızın sen, lâhzaların sapa yolundan, iki karanlık arasında katıldın bana.
Soluğumun sesleri karıştı endamının cehennemî şekline.
Reklam