çünkü zaman yolculuğu yapan bir evde yaşamaktan bir şey öğrendiysem, o da ne kadar zamanınız olursa olsun asla yetmediğiydi. Ben de hayatımın her anından keyif alıyormuş gibi yaşamaya başlamak istiyordum .
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hüzne, ölüme, yasa ve kalp acısına karşı bir valsti bu. "Yağmurun tadını çıkar! Ne zaman son yağmurun
olacağını asla bilemezsin."
Teyzemin böyle bir huyu vardı işte; ânı yaşardı. Çünkü her ânın son ânı olabileceğini düşünürdü. Bunun arkasında hiçbir sebep ya da mantık yoktu. Sağlıklıyken bile her an ölecekmiş gibi yaşardı; faniliğin tadı hep ağzımdaydı.
Dünyaya bakışını severdim; her zaman sondan önceki son nefesindeymiş gibi, her şeyi sanki bir daha göremeyecekmiş gibi doyasıya yaşardı. Belki de bunda sevdiğim bir şeyler hâlâ vardı.Her andan bir anı yaratmasını, her saniyesini doyasıya yaşamasını seviyordum ve bir daha asla yağmurda dans etmeyeceğini düşünmüş olmasından, bunun bir kez bile aklına gelmemiş olmasından, nefret ediyordum.