Ayşegül Atasoy
@Ayseatsy
“İtiraf ediyorum kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! İnsan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir evim olduğumda şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum.”
“Hiçbir şey öğrenemedin mi daha, ölüm kapındayken bile? İkide bir onu
rahatsız edeceğim, bunun canını sıkacağım diye düşünmesene. İnsanların hoşuna gitmiyorsa şikâyette bulunabilirler. Şikâyet edecek cesaretleri yoksa, bu onların sorunu.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İnsan hiçbir şeye alışmamalı, Eduard. Bana baksana, tam da güneşin keyfini
yaşamaya başlamıştım yeniden; dağlara bakmaya, yaşamın sorunlarına bile
alışacak gibiydim. Yaşamın anlamsızlığının bile kendi suçum olduğunu
kabullenmek üzereydim. Lyubliyana’nın ana meydanını tekrar görmek
istiyordum. Sevgi ve nefret, çaresizlik ve bıkkınlık, günlük hayatı oluşturan bir
sürü basit, ama yaşama tat katan şeyi hissetmek istiyordum. Bir gün buradan
çıkacak olsaydım, delilikler yapma fırsatı tanıyacaktım kendime, aslında herkes
deli, en deliler de deli olduklarının farkında olmayanlar.
“Kişi kendi gerçekliğini yaratır, diyorsunuz,” dedi Veronika, “peki, gerçeklik
nedir?”
“Çoğunluk ne diyorsa odur. İlle de en iyisidir ya da en mantıklısıdır anlamına
gelmez bu, toplumun bir bütün olarak isteklerini en yakından karşılayandır.
“Şaşılacak bir şey yok, hayat böyle. İnsanlar mutlulukla başa çıkamıyorlar bir türlü.
Savaşların psikolojik kurbanları vardı, ama bunların sayısı stres, tekdüzelik,
doğuştan gelen hastalıklar, yalnızlık, dışlanmak gibi sorunların kurbanlarından çok daha azdı. Bir toplum, savaş, hiperenflasyon, salgın hastalık ve benzeri ciddi bir sorunla karşı karşıya olduğunda intihar sayısında hafif bir artış görülse de, depresyon, paranoya, psikoz vakalarında belirgin bir düşüş kaydediliyordu. Söz konusu sorun çözümlendiğinde vakalar gene normal düzeye dönüyordu. Dr. Igor’a göre bu şu anlama geliyordu: İnsanlar ancak koşullar buna
elverdiğinde delirme lüksüne sahiptiler.