Ayşenur
@Aysenuv
Marş söylemeden ölmek bize yakışmaz
Potansiyelimizi muhakeme etmek için başka bir yol var mı?
NASA böyle düşündü. Astronotlar için başvuruları alırken saf başarı hikâyeleriyle dolu insanları reddettiler. Bunun yerine belirgin başarısızlıkları olmuş ve onlardan geriye sıçramış insanları seçtiler.
Bir değerlendirmenin sizi sonsuza dek ölçebileceğini düşünme fikri, sabitlenmiş düşünce tarzına sahip olanlarda aciliyet yaratan şeydir. Bu yüzden hemen ve mükemmel şekilde başarmak zorunda olurlar. Her şey şu anda çizgi üzerindeyken gelişmeyi denemenin lüksünü karşılamaya kimin gücü yetebilir?
Sadece bir nokta verilmişe bir doğrunun eğimine ulaşamazsınız, tek noktayla bir doğru çizemeyeceğiniz gibi.
Dönemimizin en başarılı insanları uzmanlar tarafından gelecekleri olmayan kişiler olarak düşünülmüşlerdir. Jackson Pollock, Marcel Proust, Elvis Presley, Ray Charles, Lucille Ball ve Charles Darwin. Hepsi alanlarında az bir potansiyele sahip olarak görülüyorlardı ve bazı durumlarda sıradan insanlardan farklı bile olmadıkları da doğru olabilir.
Ama potansiyel dediğimiz şey, kişinin herhangi bir şeyi yapabilme yeteneğini çaba göstererek zamana karşı geliştirmesi değil midir? Mesele sadece budur. Çabanın ve zamanın bir kişiyi ne zaman geliştireceğini nasıl bilebiliriz? Kim bilir belki de uzmanlar Jackson, Marcel, Elvis, Ray, Lucille ve Charles hakkında doğruyu söylüyorlardı. Belki de onlar sadece daha olacakları kişiler değillerdi.
Potansiyelin şu an bilinebileceği fikri öyle yaygındır ki; Joseph P. Kennedy Morton, Downey Jr'a başarısız olacağını söylediğinde kendinden oldukça emindi. Daha sonra ünlü bir televizyon kişiliği ve yazar olacak olan Downey ne yapmıştır? Stork Kulübü'ne giderken neden kırmızı corapları ve kahverengi ayakkabıları giymiştir?
"Morton," dedi Kennedy, "Hayatımda kırmızı çoraplar ve kahverengi ayakkabılar giyerek başarmış kimseyi tanımadım. Genç adam, sana şunu söylememe izin ver. Sen göze çarpıyorsun ama insanların sana hayran olacağı şekilde göze çarpmıyorsun."