Bizi neyin mutlu kılacağını durmadan düşünürüz ve gündelik hayatımızda dümdüz bir şekilde mutlu olmanın tadını da o düşüncelerimiz arasında unutur gideriz.
Mutluluk, hayatın acılarını reddederek değil, kaçınılması mümkün olmadığında onları kabul ederek ve onlar etrafında da büyüyebileceğimizi kavrayarak bulunur.