Eğer kendinizi severseniz başkalarını da kendiniz kadar seversiniz. Bir başkasını kendinizi sevdiğinizden daha az seviyorsanız kendinizi sevmekte gerçek bir başarı sağlayamazsınız. Fakat kendiniz de dahil herkesi bir severseniz, onları tek bir kişi gibi severseniz bu kişi hem Tanrı hem insandır. Böylece kendini ve diğerlerini aynı şekilde seven kişi yüce ve dürüst bir kişidir.
Birini sevmek sadece güçlü bir duygu değildir; bir düşünce bir yargı verilen bir sözdür. Eğer sevgi sadece bir duygu olsaydı, karşılık verilen sonsuza kadar sevme sözlerinin hiçbir temeli kalmazdı! Duygu geldiği gibi gider, içinde yargı ve düşünce yoksa, sonsuza dek süreceğinden nasıl emin olabilirim?
Eğer birini seviyorsam herkesi seviyorumdur; yaşamayı seviyorumdur. Eğer birine "seni seviyorum" diyebiliyorsam, "sen de herkesi seviyorum seninle tüm dünyayı seviyorum, sen de aynı zamanda kendimi de seviyorum" da diyebilmeliyim!