Bir kapının eşiğinden geçtiğimiz anda her şeyi geride birakabilseydik keşke. Kapıyı ardımızda kilitledigimiz anda bütün kötülükler ve uğursuzluklar dışarıda kalabilseydi ne güzel olurdu
Yavaşça dogruldum, karşımda duran büyük aynaya baktım. Birden buz kestim. Gerçek miydi? Firdevs tam karşısında duruyor aynanın içinden gözlerini kırpmadan bana bakıyordu. Aynaya doğru çekingen bir adım attım. Ayaklarım ağırlaştı. Firdevs de bana doğru bir adım attı. Yüzünde acı ve nefret vardı. Firdevs senmisin ? diye sordum , "bende seni arıyordum. " Söylediklerimden tiksinir gibi kafasını çevirdi
Sanki gerçekten bir hastaneye yapıyormuşum gibi hüzünlendim. Yanlız dim, yanımda bana refakat eden kimse yoktu. Hastalığımın ne olduğundan ve içeride beni nelerin beklediğinden habersizdim