Ayşegül
@Ayysgl_
İçimdeki deli deniz şimdi bir çarşaf...
•_•
Dm bakmıyorum küsmeyin ya da küsün farketmez
instagram.com/ayysgl_?igsh=MW...
15.3.30 10.27 //
42
kişisel günlüğüm, 23 Ağustos
6 kütüphaneci puanı (Geçen ay: 10)
1030 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·1025 syf.··
Beğendi
·2023 9. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 15 Mart 2023 22:32
Dostoyevski’nin diğer romanlarında da gördüğüm fakat en fazla bu romanda farkına vardığım bir şey var ki o da nerdeyse her bir karakterdeki alçaklık düşüncesi. Bu kitabı okurken karakterlerin büyük bir kısmında ‘ne kadar da alçağım ne kadar da gülünç bir durumdayım’ gibi cümleleri sık sık gördüm. Böyle yaparken Dostoyevski; Her insanın doğasında olan temel problemlere değinerek bize kendimizi ve insanların özünü düşünmek çabasına ulaştırdığının kanısına vardım. Ne kadar ‘’ahlaklı veya ‘’etik’’ bir yaşam sürmeye çabalasak da o ben merkezciliğimizin içine hapsolduğumuz sınırsız durumlar vardır fakat hangimiz bu yaptığım alçaklık gibi düşüncelere kapılırız ki belki çok azımız belki de hiçbirimiz. Bu durumu kitaptaki şu cümleyle bile özetlemiş oluyor Dostoyevski: ‘Hayatımın her günü göğsüme vurarak kendimi düzeltmeye söz verirdim ve aynı rezillikleri her gün yeniden yapardım.’
Freud’un Dostoyevski için kullandığı bu düşüncenin kitabı okurken ne kadar da doğru olduğunun farkına vardım. ‘’Yaratıcı sanatçı sorunu karşısında psikanalizin, silahlarını ne yazık ki bir yana bırakması gerekiyor.”
Kaç kere okumuş olsam da her okuyuşta ilk defa okumuş olma hazzını bana yaşatan, cümlelerindeki anlamların her okuyuşumda değiştiği bir yazar Dostoyevski.
instagram.com/booksentius/?ig...
Karamazov Kardeşler benim için sadece bir roman değil, resmen insanın içini açan bir eser oldu. Okurken kendimi sorguladığım çok an oldu. Özellikle karakterlerin iç dünyası o kadar derin ki, bazen kendimden parçalar buldum diyebilirim.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey, iyi ile kötü arasındaki çizginin ne kadar ince olduğu. Her karakterin kendince bir haklılığı var ama aynı zamanda büyük hataları da var. Bu da insanın doğasını çok gerçekçi şekilde yansıtıyor.
Dostoyevski’nin anlatımı biraz ağır ama içine girdikten sonra bırakmak zor oluyor. Özellikle felsefi kısımlar insanı baya düşündürüyor. “İnsan nedir?”, “İnanç nedir?” gibi sorular kafamda dönüp durdu okurken.
Kısacası, bu kitap öyle hızlı okuyup geçilecek bir kitap değil. Sindire sindire okunması gerekiyor. Ama okuduktan sonra da bakış açını değiştirecek türden bir eser.
Benim için kesinlikle okunması gereken kitaplar arasında
"Akıllı insanla konuşmak zevklidir."Edebiyat
Dostoyevski ile konuşmak da çok zevkliydi. "İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir." diyor 
René Descartes . Ben de bir ay süren güzel bir sohbetin sonuna
YAA SEN HANGİ ŞARKIDA ESKİYE DÖNÜYORSUN ???Alıntı
“Şarkıyı değil, o şarkıyı ilk dinlediğin zamanki kendini özlüyorsun.
O zamana dokunamadığını anlayınca da şarkıyı bir daha dinliyorsun…”
