Üstad, 1943 yılından sonra Abdulhakîm Arvasî’nin ruhaniyetini her dem başucunda hisseder. Ona o derece bağlanmıştır ki değerinin kıymetlendirirken şöyle der: “Kaç milyon baba ve kaç milyon anne, senin milyonda birin eder? Seni Bağlum köyündeki, namsız ve nişansız çukurunda, bembeyaz ve taptaze kefene bürülü, esmer ve pembecik teninin hiçbir noktası tozlanmamış, derin gözlerin ebediyete çevrili, Allah’ı zikrederken görüyorum.”