Romanssever
@Azize_g
183 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
“Ne yapıyoruz biz, Keris? Hayatın bizi ayırması için daha kaç kez birleşeceğiz?”
Reklam
“Geri dönmelisin, Zarrah da yoluna devam etmeli. Desteğine ihtiyacı olacak ama bunu sadece Vencia'dayken yapabilirsin. Ona ihtiyacı olanı ancak Maridrina'nın kralı olarak verebilirsin, bu da ayrı olmanız gerektiği anlamına geliyor."
"Yapamam," dedi nefes nefese. "Beni bırakmalısın, Zarrah. Benim işim bitti ama senin yaşaman gerekiyor. Yaşayacağına söz ver."
"Seni bırakmayı denemedim mi sanıyorsun?" diye bağırdı.
"Tekrar tekrar denedim ama kalbimi söksem daha kolay. Sensiz yaşayamam, Keris. Yaşamayacağım!"
Fakat Keris kayıyordu.
Gözlerinin içine bakarak, "Seni seviyorum," dedi Keris.
"Gözlerini kapat. Bakma."
Keris'in gücünün kalmadığını görünce, "Hayır," diye bağırdı.
Romanssever
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
25/65 kitap - %38 tamamlandı
25 kitap okudu
65 kitap
10bin sayfa
1 inceleme
7 alıntı
5 günde 1 kitap okumalı.
“Neden buraya gelmek istediğimi bilmiyorum." Isabella gözlerini yere indirdi. "Ama ben... seni görünce.."
Sancı boğazıma doğru genişledi. "Biliyorum," dedim kısık sesle. "Ben de seni özledim, canım."
Dudaklarından minik bir hıçkırık kaçtı ve başını kaldırdığında yanaklarından süzülen yaşları görmek kalbimi sızlattı.
"Özür dilerim," diye fısıldadı. "O gece benim niyetim... Yani ben..." Sözleri yeni bir hıçkırıkla bölündü.
Bu ses içimde bir kurşun yarası açmıştı. Onu bir dakikalığına olsun rahatlatabileceğim anlamına gelecekse her şeyden vazgeçebilirdim.
Unvanımdan, şirketimden, tüm mirasımdan.
"Şşt, geçti artık." Omuzları sarsılırken yüzünü göğsüme bastırdığında ona sarıldım. Çekinmeden attığı kahkahaları ve hayat dolu karakteriyle her zaman olduğundan daha büyük görünürdü.
Fakat kollarımın arasında o kadar ufak ve kırılgan duruyordu ki, içimi keskin bir acı kaplamıştı.
Bu kadının benim üzerimdeki gücünü kimsenin anlamamasını diledim çünkü bu keşfedilirse işim biterdi.
Reklam