Romanssever

Keşke benden bu kadar çabuk vazgeçmesi için sebepleri olmasaydı, onu tanımak istediğim gibi o da beni tanımak isteseydi. On üç sene önce, yaralı yüzümün ardına bakıp içimdeki o yalnız ve üzgün oğlanı gördüğünde olduğu gibi.
Reklam
“Ne yapıyoruz biz, Keris? Hayatın bizi ayırması için daha kaç kez birleşeceğiz?”
“Geri dönmelisin, Zarrah da yoluna devam etmeli. Desteğine ihtiyacı olacak ama bunu sadece Vencia'dayken yapabilirsin. Ona ihtiyacı olanı ancak Maridrina'nın kralı olarak verebilirsin, bu da ayrı olmanız gerektiği anlamına geliyor."
"Yapamam," dedi nefes nefese. "Beni bırakmalısın, Zarrah. Benim işim bitti ama senin yaşaman gerekiyor. Yaşayacağına söz ver." "Seni bırakmayı denemedim mi sanıyorsun?" diye bağırdı. "Tekrar tekrar denedim ama kalbimi söksem daha kolay. Sensiz yaşayamam, Keris. Yaşamayacağım!" Fakat Keris kayıyordu. Gözlerinin içine bakarak, "Seni seviyorum," dedi Keris. "Gözlerini kapat. Bakma." Keris'in gücünün kalmadığını görünce, "Hayır," diye bağırdı.