Romanssever
@Azize_g
183 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Evie, Aşk Işığı gibi bir yere sıgamayacak kadar büyüktü. Küçük bir kasaba çiftliginde saklanamayacak kadar parlaktı. Sırf... sırf gitmesine katlanamıyorum diye onun ışığını kaybetmesine izin veremezdim.
Reklam
“Seni seviyorum, Şeftalicik," deyip dudaklarıyla şakağımda bir iz sürdüğünde donakalmıştım.
Ben de seni seviyorum. Seni düşündüğümde, göğsümün içinde sanki bir hız treninin tepesinden aşağı iniyormuşum gibi ezici bir his oluyor.
Yüzümü onun göğsüne yaslayıp gözyaşlarımı sakladım.
Kalbi küt küt atıyordu.
Ne kadar çaresizce istesem de karşılık veremiyordum. Eğer söylersem ayrılamazdım. Kalbini kıramazdım, ki yapmam gereken de buydu.
"Gemma ile bir süreliğine ortadan kaybolmam gerekiyor."
Aklımı kaçırdığımı düşünüyormuş gibi güldü. "Sen neyden bahsediyorsun? Ve sen onun tam olarak neyisin?"
Bana neye mal olursa olsun, onun için doğru olanı yapacak olan adamdım.
Puan vermedi·335 syf.·
2025 58. kitabı
Yazarın Aşkın Formülü kitabını çok sevmiştim. Ve o zamandan Quan karakterini çok da merak ediyordum. Yazarın her kitabında otistik bir karakter var. Zaten yazarın kendisi de otistik spektrum bozukluğu var. Kitabı sevdim ama Quan’dan çok Anna’yı okumak biraz hayal kırıklığı oluşturdu hele bir yerden sonra sadece Anna’nın mücadeleleri okudum o da yazarın notunu okuyunca anlam kazandı çünkü bir yerden sonra yazar kendi iç dünyasını yansıtmaya başlamış bir anı kitabı misali.
Reklam