İlişki Testi
Helen HoangYazar:
Helen Hoang
Çevirmen:
Saliha İrenci
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 30 dk.
Sayfa Sayısı:
335
Basım Tarihi:
14 Mart 2025
Yayınevi:
Epsilon Yayınevi
Orijinal Adı:
The Heart Principle (The Kiss Quotient #3)
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786254146510
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın başları çok güzeldi ilk 150 sayfasını falan soluksuz okumuştum ama sonra hastalıklar, kendisiyle iç savaşı, ruhsal çöküntü falan beni çok yordu 6 günde zor bitirdim kitabı. Dertlerime dert eklendi okurken. Yazar serinin ilk kitabında çıtayı bi hayli yükseğe kaldırmıştı bu kitabının da tek sevdiğim yanı Micheal’ı tekrar görmekti. Onun dışında Quan 2.kitapta da sevdiğim bir karakterdi burada da yanıltmıyor bizi. Kitapta Julian Priscilla gibi ruh emici karakterler olduğu için de bilemiyorum beni çok bunalttı..
Aşkın Formülü kitabında Quan ı sevmiştim ama bu kitapta kendisine bayıldım. Bad boy görünümlü, her yeri dövmeli, motorcu güya kendisi ama aslında o kadar hassas, duygusal ve verici ki bayıldım bayıldım. Anna karakterine de bayıldım, çok gerçek bir karakterdi. Duygularıyla duygusuzluklarıyla, algılarıyla algısızlıklarıyla. Çünkü Annanın teşhisi konulmamış ve aileler tarafından görülmek istenmemiş bir otizm spektrum bozukluğu var. Farkında olmadığı için senelerce kendini herkese uydurmak ve sevdirmek için içten içe tükenmişte tükenmiş ki keza kitapta bu tükenip bittiği, dibe vurduğu süreçleri, kendini toplamaya, öz benliğini ve kendi sesini bulmaya çalışmasını okuyoruz. Yalnız bu uzun bir süreç oluyor, o anlamda kitaba klasik bir romcom gözüyle bakmamak gerektiğini bilmeniz lazım. Sihirli bir değnekle Anna da Quan da birden tozpembe bir hayata düşmüyorlar. Kitapta romantizmden çok hayata tutunabilme, kendine inanabilme kısmı daha fazla. Yalnız son biraz acaleye getirilmiş bence daha uzun ve detaylı olsaydı daha sindirilebilir ve keyifli olurdu. Ayrıca Quan ın anlatımını da daha fazla okumak, onun açısından daha fazlasını görmek isterdim. Quan güzel ve özel bir karakterdi. Ama yazarın notundada belirttiği gibi bu kitap kendi yaşamından bir kesitmiş, o yüzden yazabilmesi ve bunu başkalarıyla paylaşabilmesi biraz uzun ve zor olmuş. Bundan ötürü çokta irdelemeden, okumaktan çok keyif aldığım, güzel bir kitaptı kendileri diyerekten olayın peşini bırakıyorum.
Romcom ve ya romantik dramadan daha çok psikolojik ve sosyal farkındalık kitabı gibiydi. Yazarın diğer kitapları da farkındalık yaratacak konular üzerinden kurgulanmıştı ve ben ikisine de bayılmıştım. Tek fark onların aşk ilişkilerine de eriyip bitmiştim. Ama burada ilişki ve karakterlerin psikolojik sorunları dengeli bir şekilde değildi. Okurken sanki terapideymişim gibi hissettim ve Annan'ın sürekli ilişkilerinde alttan alan taraf olması sinir bozucu ve yorucuydu. Otizmli biri olmasını umursamayan 'yakınları' duygusal olarak tüketiciydi gerçekten. Umarım insanlar bu kitabı okuduktan sonra daha duyarlı ve hassas olabilirler. Onun dışında yılın aşk romanı adayı olacak kadar aşk dolu bir roman değildi bence. Toplumsal mesajlar barındıran, insanları daha hassas olmaya teşvik eden romantizm dozu düşük ama güven üzerine kurulu bir aşk olarak hatırlayacağım bu kitabı.
Bu yazardan okuduğum ilk kitap. Ne yazık ki benim için zorlayıcı bir okuma oldu. Baştan uyarmalıyım ki ciddi dram ve tetikliyici unsur içerir. Konusu; Anna isimli bir kızımız var otizmli ancak yetişkin hayatına kadar tanı almamış. Asya kökenli bir keman virtüözü. Asyalı olması şu yüzden önemli, ailesi çok ciddi gelenekselci ve sert yaptırımları olan bir aile. Erkek karakterimiz ise yine asya kökenli Quan. O da bir kanser atlatmış ve özgüveni gerçekten kırılmış.
Anna nın ailesi bu durumunu yıllarca şımarıklık, saygısızlık ve isyan olarak görmüşler. Kız da çok küçük yaştan itibaren durumu maskelemeyi öğrenmiş. Yani kitapta bir erkek karakter var ama asla kızın hikayesinin önüne geçmiyor ilişki. Bu durumu gerçekten beğendim. Romantizm dozunda diyebilirim. Aslında bir arada kalıp iyileşme hikayesi okuyoruz denebilir. Elbette iyileşme bir anda olmuyor aradan uzun zamanlar, terapiler ve ilaçlar geçiyor. Kısacası yazarın dili akıcı okuması kolay ancak beni gerçekten tetikleyen çok fazla olay olduğu için önerme konusunda kararsızım.
Ancak öyle çerezlik bir romantizm kitabı asla değil. Pembe ,karakter çizimli bir kapakta bu kitabı çok hafif göstermiş ve hiç olmamış.
Otistik bir kızımız ve testis kanseri sonrasında psikolojik sorunlar yaşayan bir erkomuz var. Bu ikisi de tek gecelik ilişki ararken olaylar çok farklı bir yöne evriliyor ve bu ikisinin ilişkisini okuyoruz. Ben kitabı genel olarak sevdim. Psikolojik kısmı bence iyi işlenmişti.
Tek sorun baba olayının dramı beni çok boğdu ve o kısımlar bana gereksiz geldi. O kısımlar yerine son sahneler atlama şeklinde işlenmek yerine daha detaylı işlenebilirdi.
Ama güzeldi, okunur
Merhabalarr. Bugün rastgele başladığım ve çok sevdiğim bir kitabın yorumuyla geldimm. Helen Hoang'ın kalemini daha önce de okumuş ve çok sevmiştim. Yazarın kalemine biraz güvendiğim için yorumlara bakmadan kitaba başladım. Konusundan çok kısa bahsedecek olursam Anna bir müzisyen ama uzun zamandır keman çalamıyor ve ne zaman eline alsa tıkanıp kalıyor. Bir yandan kemanıyla yaşadığı bu sorunu çözmeye çalışırken diğer yandan erkek arkadaşı ona evlenmeden önce açık ilişki yaşamak istediğini söylüyor ve kızımız şok. Anna ve sevgilisi ayrılıyor. Anna arkadaşlarının gazıyla da bir tanışma uygulaması yükleyip orada Quan ile tanışıyor. Anna karakteri sevdiğim bir kadın karakter oldu. Anna otizm spektrum bozukluğu yaşayan bir karakter ve bir çok duyguyu insanlardan kopyalarak yapan biri. Ailesinin de katı olması yüzünden yıllarca bunu bilemeden gizlice gittiği terapide öğreniyor. Bu kısımları okurken Anna'yı sarıp sarmalamak istedim. Ailesi gerçekten çok sinir bozucuydu ve onları okurken kitabın içine dalıp saçlarını yolasım geldi hxuejxhxdj özellikle ablası taştan yapılmış olabilir jcudjxchj Quan ise hem güçlü hem de ne istediğini bilen ve kararlı bir erkek karakterdi. Böyle erkek karakterlere BAYILIYORUMMM. Anna'nın durumunu öğrendikten sonra bile ona destek olup yanında duran tek kişi. İkisinin ilişkisi güzel ve samimiydi. Okurken sizi sımsıcak hissetiren bir hikayeleri var. Tek sinir bozucu olan yanı Anna'nın ailesi ve Anna'nın yaşadığı durumdan dolayı asla hayır diyemesi ama o hayır diyememe kısmını da anlayabiliyorum. Kitabı okurken bence sadece bir aşk romanı gözüyle değilde otizmli bir kadın karakter ve yeni kanserden kurtulmuş erkek karakter gözüyle bakarak okuyun. İkisi de yeni kendilerini bulmaya ve kendileri için ayağa kalkmayı öğrenen karakterlerdi. Kitabı bu kadar
Helen Hoang'ın Aşkın Formülü kitabını sevmiş biri olarak bu kitabını da sevdim. Kadın yazıyor bize de afiyetle okumak düşüyor. Yazarın en sevdiğim yönü kusursuz karakterler yazmıyor. Aksine çoğu zaman bir tanı almış, toplumla uyum sağlamakta zorlanan kendi iç mücadeleleri olan karakterler yaratıyor. Bu da hikayeyi sadece romantik bir anlatım olmaktan çıkarıp bir içsel yolculuğa dönüştürüyor.
Kısaca konusundan bahsedersem; Anna kariyer baskısıyla mücadele ederken otizm spektrumunda olduğunu öğreniyor. Bu süreci anlamlandırmaya çalışırken bir de erkek arkadaşının açık ilişki isteğiyle karşılaşıyor. (Yani evlenene kadar başkalarıyla birlikte olmayı öneriyor). Bu durum Anna’nın kendini daha fazla sorgulamasına, huzursuz hissetmesine ve ciddi bir çıkmazın içine sürüklenmesine neden oluyor. Bu istek karşısında kendisini başkalarıyla olmak için ikna etmeye çalışan Anna kendisini tek gecelik bir ilişkinin ortasında buluyor. Quan ise Anna'yı olduğu gibi kabul eden tek kişidir.
Quan' da yaralı kuzum oda eskiden biraz serseri ve uçarı bir karaktermiş. Ama yaşadığı rahatsızlıktan sonra tamamen değişmiş, daha hayatına odaklı, durağan bir yaşamı olmuş. İkisinin de naifliği, birbirlerini anlamaya çalışmaları, birbirlerine destek olmaları o kadar tatlıydı ki özellikle erkek karaktere bayıldım sürekli kıza yardımcı olmaya çalıştı yargılamadı ve sorunları birlikte aşmaya çalıştılar.
Ancak Anna’nın ailesi... Açık söylemek gerekirse beni en çok zorlayan kısım burasıydı. Özellikle ablasının sürekli üstten konuşan tavrı, her şeyi bildiğini iddia etmesi ve Anna’ya alan tanımaması oldukça rahatsız ediciydi. (Tamam en otoriter, en bilmiş sensin anladık). Anna’yı gerçekten dinlemiyorlar. Onu bir birey gibi değil yönetilmesi gereken biri gibi görüyorlar. Bu durum Anna’nın zaten zayıf olan öz
“Anna’yı okurken bir roman kahramanından çok, gerçek bir insanla nefes alıyormuşum gibi hissettim.”
Yazarın sonunda Anna karakteri üzerinden aslında kendini anlattığını söylemesi kitabı benim için bambaşka bir yere taşıdı. Otizm spektrumunda olduğunu öğrenince Anna gözümde gerçek bir insana dönüştü.
Konusundan çok, bende bıraktığı duygulara odaklandım: Anna’nın “hayır” deme hakkının sürekli elinden alınması, anlaşılmaması, zorla bir şeylere sürüklenmesi… okurken resmen daraldım. Özellikle o doğum günü sahnesinde saçımı başımı yolacak hale geldim!
İşte tam da bu yüzden bu kitap, okuru içine çekiyor. Sizi sıkıştırıyor, düşündürüyor ve karakterle inanılmaz bir bağ kurduruyor. Ben çok sevdim, kesinlikle bir şans verilmeli.
#kitapyorumu #bookstagram #okudumbitti #kitaptavsiyesi #okumak #kitapönerisi #roman #otizmspektrum #booklover #kitapalıntısı #okumahalleri
Yaniiii ne bileyim sanki bir olmamışlık var gibi. Ben açıkçası Michael'ın kitabından sonra Quan'in hikayesini çok merak ediyordum fakat bu kadar sönük, oldu bittiye getirileceğini de düşünmüyordum. Yazar , yazayım da çıksın aradan dediği için yazmış gibiydi.
Kitaba başladığımda kız karakterde beni rahatsız eden bir tutum vardı. Bende terapiye gidiyorum ve terapide aldığı tanıyı okuyunca çok rahatladım.
Kitap romcom tarzı kafam dağılsın diye başlamıştım ama beklentimin çok üstünde çıktı.
Kızın üstüne gittiklerinde her seferinde artık patlasın diye bekledim. Kızın terapistle, annesiyle, babasının hasta hali ile, ablasıyla ve kemanıyla olan ilişkisi bana çok gerçek ve hayattan geldi.
Ben bu kitabı tekrar okurum. Gerçekten sevdim. Yazarın son notları beni hem düşündürdü hemde duygulandırdı. Terapiye ve kişisel gelişime meraklı kişilerin seveceğini düşünüyorum.
