"Hava kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu...?
İlle de, ben bu hayattan bıktım, türünde sözler mi etmeliyim..?
Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz..
Düpedüz, sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır..!
Olmayacak duaya amin deme duygusunu yaşıyorum sürekli...
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak.
Kimi insanın yüreği karanlık, kimininde aydınlıktır.
Geceyle gündüz gibi...!
Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme,
herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama...!
Kendini koru kızım, insanlara karşı kendini koru...!"
"Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun...?
Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun...!"
- Peki, sen ne görüyorsun bakalım...?
"İnsan... sadece... insan.
Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan..."
"Anne benim hiç doğmamam gerekirdi.
Balonum gibi olmalıydım.."
Hüzünle saçlarımı okşadı.
"Herkes, doğması gerektiği biçimde doğar" dedi.
Sende öyle oldun ama zeze, ara sıra hic söz dinlemiyorsun..