Yağmur hiç dinmedi... Bu gün üçüncü 24 saat. Ve ben defalarca ıslandım. Çünkü elimdeki şemsiyemi ısrarla açmadım. Sonra kendime güldüm, kullanmayacağın şemsiyeyi eline neden yük ettin diye. Malum pandemi var...Fazla kimseye de rastlamadım o tenha orman yolunda, kanal kenarında, park içinde falan....Bari birine vereyim de o kullansın...Zaten üç- beş kişi, onlarda şemsiye veya yağmurluklu...hepsi bana güldü geçti...
Siz bari bana gülmeyin. Çünkü siz de aynısını yapıyorsunuz. Olur olmaz şeyleri kendinize yük ediyorsunuz, sonrası malum: Atsan atılmaz, satsan satılmaz, kimse yok ki vereyim desen kabul buyurmaz. Benim gibi yapmayın...Yüklerinizden sıyrılın.