Bazen dalıp gider gözlerin. Sakin ve pürüzsüz düşünceler eşlik eder ruhuna.Anın içinde kaybolup, düşüncelerindeki boşluğun tadını çıkarmak üzeresindir ama tam o anda biri seslenir “Ne düşünüyorsun?” diye. Derin bir nefes alır tekrar karışırsın hayata ve “Hiç…” dersin. “Hiçbir şey düşünmüyorum.”
“Umursamaz değilim . İpin ucunu kaçırdım ve ne yazık ki elimden birşey gelmiyor . Pişmanlığımı ve üzüntümü yanıma almanın sakinliği ile gökyüzünü seyrediyorum … Gökyüzü de bana bakıyor ama göremiyor.