Elifsu

Elifsu
Yazdıklarım ve yazacaklarım sadece kendime mahsus
Ben açtım kendimi sevmeye aç ve ömrüm boyunca hiç tok olamayacaktım
Reklam
Gerçekten kendimi sevmek çok isterdim aynaya doyamamak kendimi görmeye kıyamamak ben kendimi sevmek isterdim bir başkasının sevgisine değil kendi sevgime tutunmak çok isterim
Tutunmak nedir bilmiyordum
Tiratlar
(Sahneye sırma saçlı bir kız girer masanın kenarına oturur ve gözlerini seyircilere dönerek şunları söyler.) BALIM: babamdan geriye kalanlarım nerede biliyor musunuz? (sağa çevirir başını) burada değil. (sola çevirir) burada da değil. (derin bir nefes alır yere bakar) burada da değil. (akan göz yaşını silip göğe bakar) burada da yok. (sahnenin önüne doğru adımlar) neredeler peki benim babamın kalıntıları nerede? (bağırarak) neredeler! (seyircilerden birisini gösterir ağlayarak) siz biliyor musunuz bayım? (başka bir seyirciye dönerek) ya siz hanım efendi siz biliyor musunuz? (dizlerinin üstüne çöker ve ağıt yakar) baba baba neredesin! Beni bırakıp nerelere gittin onlar da senin nerede olduğunu bilmiyorlar baba… (derin nefesler alarak göz yaşlarını siler ve ayağı kalkar) ben babamsız yaşayabilir miyim? Yaşarım değil mi kendi mi koruya bilirim, çalışabilirim, çünkü… ben babamın kızıyım (gülümseyip sahneden çıkar) Sahneye orta yaşlarda bir kadın girer. BALIM: tekrardan merhaba (kendisini göstererek) beni tanımadınız değil mi kendi mi tanıtayım ben Balım GÜNEŞ Deniz GÜNEŞİN kızıyım babamı kaybettiğim de gelmiştim buralara hatta size sormuştum babam nerede diye karşınız da ağıt yakmıştım (kırgın bir gülümseme) ama hiç biriniz elimden tutup yardım etmediniz bana. annem (seyircileri göstererek) sizin hayal olduğunuzu söyledi biliyor musunuz? Benim delirdiği mi söylüyorlar (histerik bir gülüş atar) benim! Benim delirdiği mi söylüyorlar sizce de öyle mi. (derin bir nefes alır yüzünü sert bir biçim de ovuşturur) hallen konuşmuyorsunuz benimle, Artık anneme inanıyorum siz birer yalancısınız! (koşarak sahneden çıkar) (Sahneye koşarak üstü başı yırtık bir erkek çocuğu girer elinde ki ekmeye bakarak.) ADA: annemin ve kardeşimin karnını doyurmam lazım. (göğe bakarak elindeki ekmeyi
Başarmak beklemek değildi ben bir aptal gibi oturduğum yerden söyleniyordum