İnsan duygusal acıyı en çok benim açımdan sırtın da hisseder göğüsü değil tam olarak sırtının ortasın da vurulduğu her anı tekrar tekrar hatırlar o ani sızıyla geceleri uyumak için yüz üstü yatar nefes almakla zorluk çekeceğini bile bile uzanamaz sarılamaz otururken sırtını dik tutamaz kamburlaşır ve çöker çünkü o acı kurşunlanmaktan daha beter bir acı haline gelir onun için bir yerden sonra sorgulamaya başlar ölüm bile yakmaz bu kadar canımı bir sırt acısı her gün işkence edecek kadar ne acı