Fatma
@BBETULLL
6 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Eriyip bitmişti, ama benim için hala aynıydı, en yakışıklı, en uzun boylu adam, benim babam.
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopla değil midir, acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
 Evet, babam bir bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
Puan vermedi·344 syf.·
703 günde okudu
·2026 3. kitabı
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğu kendisinden mi? O denli yok ki, her boş anı yokluğuyla dolduruyor. Onu bugüne kadarki varlığı, benim kendi varlığımı, çocukluğumun varlığını doğruluyordu. Öte yandan yokluğu hafızanın tüm mekanizmasını harekete geçiriyor. Uzun zamandır aklıma gelmeyen şeyler şimdi uyanıyor onları ben uyandırıyorum tüm bunların gerçekten olup bittiğinden emin olabilmek için istemli istemsiz bellek birlikte çalışıyor ve anıların paslanmış çarkın harekete geçiriyor, net görünmeyen yerleri temizliyor veya uyduruyor. Kabul etmeliyiz ki bu, vefat edene yönelik bir belli çalışması olduğu kadar, kendimize de yöneliktir. Benmerkezci bir anlamda kendimizi kurtarmaya her benim gidişinden sonra hayatta kalışımımızı anlamlandırma yönelik bir uğraştır. Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuzu söylenebilir mi?
Puan vermedi·208 syf.·
2026 2. kitabı
