"Ben yüzümü, ağır dağları, kayaları taşıyan şu arzın yönettiği varlığa çevirdim. Ben gönlümü, tatlı su yüküyle dönüp dolaşan bulutlar kimin umrunda ise ona teslim ettim. Rüzgarlar kimin emriyle bir sağa, bir sola esip duruyorsa ben de ona yöneldim, ona kul oldum."
(Zeyd'in putlara tapan Kureyş'lere okuduğu beyit)