Donuk maskem için bulduğum sıfatları teker teker aynadaki hayalete fısıldamaya koyuldum: Soğuk! Zayıf! Hastalıklı! Yorgun! Bıkkın! Silik! Tam o sırada sinsi ses -aslında daha çok düşünceye benziyordu Selim- araya girip sıfat dizesini böldü: 'Mutsuzluğun maskı !'