Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi: Basit, sıradan insanlar, hayat üzerinde bilgilerinin, düşüncelerinin balını arılar gibi kovanıma taşır, sunabildiklerin ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı. Bal her zaman temiz olmazdı, hatta çoğu kez acı olurdu ama her bilgi yine de baldı!