Kitap resmen kaos..
Çocuk şiddeti, kadın şiddeti olabilecek en büyük kötülükler kitapta toplanmış gibi ve dikkatimi çeken Sayfa-235 'de olan yazı ''Türkleri İyi tepelemek lazım'' demiş yazarımız :) o an kitabı fırlatasım geldi nefret söylemi çok iticiydi..
TÜRK OLMAK AYRICALIKTIR VE GURURDUR
Maksim Gorki'nin Çocukluğum adıyla bilinen otobiyografik eseri, bir çocuğun yalnızlığını, çaresizliğini ve yetişkinlerin acımasız dünyasıyla tanışmasını bütün çıplaklığıyla anlatır. Gorki'nin yazdıkları sadece bir büyüme hikâyesi değildir; aynı zamanda çocuğun ruhunun nasıl kırıldığını, toplumun nasıl sessiz kaldığını ve sevginin yokluğunun bir insanı nasıl biçimlendirdiğini gösteren güçlü bir tanıklıktır.
1. ZORBANIN EVİNDE BÜYÜYEN ÇOCUK
Eserin en yakıcı tarafı, dedenin temsil ettiği otoritedir. Dede sadece şiddet uygulayan biri değildir; aynı zamanda gücün, sertliğin ve sevgisizliğin ev içinde nasıl normalleştirildiğinin somut bir örneğidir. Çocuk, dedesinin elinden yediği kamçı darbeleriyle sadece fiziksel olarak değil, psikolojik olarak da yaralanır.
2. ANNE VAR AMA YOK
annesini, korumayan, sahip çıkmayan ve kendi acılarının içinde kaybolmuş bir kadın olarak resmeder.
Bir çocuğun en temel ihtiyacı olan güven, bu evde tamamen çökmüştür.
En acı olan ise: çocuğun annesinin yaşanan zorbalığa karşı hiçbir şey yapmaması.
Bu pasiflik, çocuğun duygusal dünyasında derin bir "yalnız bırakılma" travması yaratır. Sevilmemek kadar ağır olan şey, korunmamaktır.
3. ANNEANNE HEM KORUYAN HEM YARALAYAN:
Onu belli ölçüde kollayan fakat aynı zamanda sözel şiddet uygulayan bir figürdür. Küfürler, beddualar, ağır sözler..
Sonuç:özellikle canımı yakan bölümler -dayak,beddualar, anne yokluğu, sosyal izolasyon- Gorki'nin anlatısında tesadüf değildir. Bunlar, dönemin Rusya'sındaki toplumsal çürümeyi,