Gönül Tuğba
@kitabiistan
Mesaj kutusu aktif değildir.
lisans
1986
346 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
En yüksek derecelerde olanlar bile ruh ve beden için en iyi olanın alçakgönüllü ve sade bir yaşam olduğuna inanarak bunu seçmişlerdir. Kendi rızalarıyla yoksulluğu seçenler gerçekten zengindir; çünkü ihanet edilme, zehirlenme, soyulma ya da kıskanılma korkusu taşımazlar.
Zenginlikleri, yeterliliktedir; yeterlilik olmadan kimse zengin değildir.
Reklam
"İnsan en yüksek mertebelere çıkarılanların her şeye sahip olduklarını düşünse de, sizlere onların en çok neye ihtiyacı olduğunu söyleyeyim: Birinin onlara gerçegi söylemesine."
Sayfa 21
Puan vermedi
Yeryüzü Sürgünleri / Şule Akşun
İnsan atadan şanslı olmayınca el kapısında hiç yüzü güler miydi?
Kitabı okurken son sayfaya kadar “Hasan’a kader ne zaman gülecek?” deyip durdum. Kurtuluş Savaşı sonrasında Midilli’den Balıkesir’e, Edremit’ten zeytinlik, papazlık ve Gelibolu cephesine kadar annesiz, babasız, yurtsuz Hasan’la birlikte köy köy, kasaba kasaba geziyoruz. Hasan daha küçük yaşlardayken denize açılıp dönmeyen babasını, ardından da annesini kaybediyor. Tek başına zeytinliklerde ırgatlık yapan, bıyıkları yeni terlemiş bir delikanlı…
Bir de Thalia var. Saçlarını savura savura şarkılar söyleyen, zeytinliği şenlendiren Thalia… Hasan’ın hayatındaki herkes gibi o da bir gün gidiyor.
Yıllarca Müslümanlar,Hristiyan ve Anadolu Rumlarının huzur içinde yaşadığı topraklarda işgal haberleri duyulur. Hasan, konu komşusuyla savaşamayacağını düşünüp adadaki dostlarına da yaşamına da veda edip Edremit’e gider. Yer yurt bilmeyen,sahipsiz toy Hasan buralarda da tutunamaz. Dağlara çıkar, çetelere katılır. Kan tutar da Hasan’ı ne var ki eli silah tutamaz bir türlü. Vatan aşkı bu ya Hasan’ı da değiştirir. Kan tutan Hasan vatan deyip Gelibolu’ya gider, savaşır, savaş biter bitmesine de içindeki kimsesizlik savaşı hep devam eder.
Savaş sonrası yol onu Yunanlı Teo’ya çıkarır. Teo, savaşta kaybettiği oğlu Niko’nun yerine koyar Hasan’ı. Başının üstüne hem bir çatı koyar
hem de Gülizar’la evlenmesine vesile olur. Her şey tam oldu derken Yunan mezalimi yine rahat durmaz. Hasan, Gülizar’ın hamile olduğunu yani baba olacağını bile öğrenemeden sessiz habersiz Kuvayimilliyecilere katılır.
Devamı kitapta!
Kitap sadece Hasan’ın hikâyesini anlatmıyor. Aynı sokakta, aynı pazarda, aynı hayatın içinde yaşayan insanların savaşla nasıl birbirine düşman hâle geldiğini de aktarıyor bize.
Türk ordusu onca imkansızlığa rağmen pes etmemiş düşmana karşı vatan müdafaasını yürütmüştü. işte en nihayetinde Yunan ordusunu Batı Anadoludan çıkarıyordu.
Sayfa 175
… “ Peki, incir ağacını bilir misin? Dünyanın en utangaç ağacıdır. Klasik bir ağaçtır hakikaten! Gösterişi sevmediği için çiçeği yoktur ama meyvesi vardır.
Küçük hanım, bu ağacın öğrettiği şeyi unutma: 'Tevazu! Tevazu!""
Sayfa 184
Reklam