Gönül Tuğba
@kitabiistan
Mesaj kutusu aktif değildir.
O, burada ölmüştü. İçimde sessiz ve ağır bir duygu yükseldi. İnsan sevdiği birinin öldüğü yerde zamanın sonsuza kadar durduğunu hisseder. Aynı noktada durabilirse, o acının kendisine de geçmesini ister.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hiçliğin ortasında ne gezecek ne görecek bir şeyin olduğu bir yere neden geldiğini merak etmiştim.
Sevdiğim kişiyi kaybetmek, uzun denemeyecek yirmi yıllık hayatımda ilk kez yaşadığım bir şeydi. Nefesim kesilecek gibi oldu. Onun öldüğü geceden sonra kalbim benden uzaklaştı, ne yaparsam yapayım bir daha da geri dönmedi. Artık dünyaya eskisi gibi bakabilmem mümkün değildi. Zihnim dengesiz bir şekilde dalgalanıyor, yerli yerine oturamıyor, hep bulanık ve ağırdı. İnsanların ömrü boyunca bir kez bile yaşamak zorunda kalmayabileceği şeylerden birine bu şekilde katılmış olmaktan, yalnızca üzüntü duyuyorum. Elbette daha çok gençtik, belki de bu hayatımızın son aşkı değildi.
Davranış ve ifadelerinde her zaman belli bir şeffaflık vardı. Bu yüzden onu kırılgan ve her an kaybolup gidecekmiş gibi düşünüyordum.