Kapıları çalan benim
Kapıları birer birer
Gözümle görmem
Göz gözü görmez ölüler
Hiroşima'da öleli
Oluyor bir on yıl kadar
Yaşında bir kızım
Büyümez ölü çocuklar
Saçlarım tutuştu önce
Gözlerim yandı kavruldu
Bir avuç kül oluverdim
Külüm havaya savruldu
Benim sizden kendim için
Hiç bir isteğim yok
Şeker bile yemez ki
Kağıt gibi yanan çocuk
Çalıyorum kapınızı
Teyze amca bir imza ver
Çocuklar öldürülmesin
Şekerde yiyebilsinler