Təyyarə qəzaya uğrayır. Xristiyan deyir:
“Tanrım məni xilas edəcək, öləndən sonra məni cənnətə aparacaq”. Müsəlman da eyni iddianı dilə gətirir. Bu zaman ikisi arasında dava düşür. Biri deyir ki, manim Allahım düzdür, digəri isə deyir yox, sənin Allahın puçdur, mənim Allahım həqiqidir. Bütün bunları müşahidə edən ateist deyir:
“Cənablar, bir-birinizlə yersiz mübahisə etməyin! Cəmi beş-on dəqiqə sonra kimin Allahının həqiqi olduğunu anlayacaqsınız. Mən isə elmə inanıram və bu elm mənə paraşüt deyilən bir vasitə bəxş edib. Bax bu paraşüt məni qəzadan xilas edəcək. Hələlik!”
Həyatda təsadüfə yer yoxdur. Hər işdə bir məntiq var. Mümkündür ki, o məntiq bizim üçün gizli olsun, ancaq bu onun yoxluğunu göstərməz.
“Təsadüflər təsadüfi deyil”. Təsadüflər taleyin əlamətləridir.
Bir çox mənfi hisslərimiz, yanlış davranışlarımız var ki, onların qarşısında asanlıqla “yox” deyə bilmirik və buna görə də onların qurbanı oluruq. Bu yanlışlıqlar davam etdikcə də bizdə adət halını alır və ikinci şəxsiyyətimizi formalaşdırır.