Hayal kurmaktan yoruldum...
Üzülmekten yoruldum...
Beni kırmalarından yoruldum...
Beklemekten yoruldum...
Neyi beklediğimi bilmeden,
özlemekten de yoruldum...
En çok da düşünmekten!
Susmaktan yoruldum...
Sürekli susup,
içimde avazım çıktığı kadar
haykırmaktan...
Hep kendimle başbaşa kalıp...
Hep kendime sığınmaktan yoruldum...
Tam güzel şeyler oluyor diyorum...
Sonra bir bakıyorum...
Yine boşuna umutlanmışım...
Üstüme gelme hayat!
Daha neyi alacaksın?
Ne kırılacak bir hayat,
Ne de kurulacak bir hayat
bıraktın bende...
