Şu sıralar her şeyi kabullenmenin getirdiği bir rahatlık yaşıyorum.
Reklam
Üzülmek mesele değil, üzüntülerle nasıl baş edeceğimi biliyorum. Ama bu kadar öfkeyi ne yapacağımı bir türlü bulamıyorum.
İnsan vücudu tatile giderken ne bulursan tıkıştırdığın bir bavul gibi. Bir kere açtıysan bir daha katiyen aynı şeyleri içine sığdıramıyorsun.
Terapiste gitmesinin nedeni aile baskısı, suçluluk duygusu ya da Kilise değil. Baş edilmesi daha zor bir şey: Kendini yargılıyor oluşu.
Reklam