Medeniyet insanlarda duygu çeşitliliğini artırmaktan başka bir işe yaramamaktadır. Birde bakıyorsunuz duyguların ç eşitlenmesiyle insan kan dökmekten zevk almaya başlıyor.
Bütün samimi insanlar ve iş güç sahibi olanlar kalın , dar kafalı oldukları için faal kimselerdir. Bu şöyle açıklanır:Bu çeşit insanlar, akılları kıt olduğu için herhangi bir konuda ana sebebleri araştırmadan hemen el altındaki ikinci derece sebeblere yönelirler. Doğru hareket ettiklerinden emin oldukları için rahattırlar, önemlisi de budur zaten.
Yemin ederim her şeyi fazlasıyla idrak etmek bir hastalıktır, tam mânâsıyla bir hastalık. İnsana gündelik yaşamda çok daha sade bir anlama becerisi, şu 19.yüzyılın aydınının payına düşen anlayışın yarısı, hatta dörtte biri bile yeterdi.
Yoksulluğun yıkıcı yanlarını ruhunuzun derinliklerinde hissedeceğiniz bir eser. Yinede insanın umudunu arttıran iki insanın birbirine karşı sadakatle dost olması... İnsan fakir yada zengin kendini anlayan bir dosta ihtiyaç duyar. Bu insanın ruhunun doyuma ulaşmasının yoludur ! Yaşarken anlaşılmaya mecburuz.