Annesi ve babası yanında yaşlanmış birisi bir yaşlının kaygılarını, duygularını, hayatını geçirdiği şeylerin onu getirdiği ahlaki durumu bizzat müşahede edecektir.
Dinlemeyi bilmeyen müşahedeyi ıskalar, konuşmaları yavanlaşır,
zaman geçtikçe boşboğazlaşır. Eskiler "sözün şehveti" diye bir tabir
kullanırlardı. Gerçekten konuşmanın hazzı, nefis terbiyesini hak eden
şeylerden birisidir.