"Yine git o zaman İlkim. Yine gelme. Yine uzak dur benden. Git. Bu kez ben de gelmeyeyim sana. Bitsin artık bütün bu kavgalar, tartışmalar. Sana dair her şey, bitsin."
Bazen de ne kadar çok zaman geçerse geçsin acısı hiç dinmeyen ve izi bir türlü silinmeyen yaraların iyileşmesi için zamanın insanı kendiyle bir başına bırakması gerekir. Yalnız bırakması...
Kendinden ve duygularından olabildiğince uzaklaştığına inansa da en sonunda yine aynı yerdeydi işte. Sevdiği ve bu zamana kadar kendini ait hissettiği tek yerdeydi.
Bazı isimler, bazı insanlara yüktü. Bazı acılar, bazı yarım kalmışlıklara denkti. Ve bazı insanlar, bir kez ayrıldığında yeniden bir araya gelmemeliydi.