Balım

Balım
“Yalnızlık içinde bir istasyon, sanki yeryüzünde ikiniz yalnız kalmışsınız, gece sabaha karşı kalkıp tereyağlı ekmekle çay içmek!.. Dışarıda kar! Çaydanlıkta kaynayan suyun dumanları çıkar. Yaz günü, ikindiüstü yerlere bir hüzün çöker. İnsan dalgınlaşır, gözleri dalar. Bir kuru kengelin dikenli başını salladığına bakar, kalırsınız.”
Sayfa 188
“Her yer bana boş ve hüzünlü geliyor. Yeryüzü bana eskimiş görünüyor, her yeri toz kaplamış.”
Sayfa 184
“İnsan ölünce ne kadar çirkin oluyor!”
Sayfa 173
“Böyle geceleri de yaşadım diye hayat defterine yazmamalı!..”
Sayfa 157
“İnsan sevmek ne demek olduğunu unutuyor da beni seviyorlar diye kendini avutuyor.”
Sayfa 145