Qemâle\liboz
@Bam_Bam
Sınırsız vesveseler içinde yuvarlanan sonsuz tutkular yumağı olarak tanımlamak gerekir insanı...
Biliyorum öleyim diye attın beni denize,
ama ben yaşamasını öğrendim,
sevdim mavileri ve bir daha senin kuru topraklarına asla dönmeyeceğim.
Gençliğimde deli gibi yürüdüğüm zamanlar olurdu. Güneşin sırnaşmasından tükendiğim zamanlarda bir gölge arardım kendime. Bazen mucize çıkar insanın karşına, o kadar mutlu olurki gölgesinde, yola devam etmek istemez. İşte sen o güzel kokulu, ulu ağaç gibisin gönlümde..
Gözüme baktı ve birden dedim ki....
Sadece acıyla yüzleşmeyi göze alabilenler, acıya dayanabilenler insani özlerini koruyabilirler.
Ama o bir kediydi...sustum...
Bilirim kaptan-ı derya olsam yine şüphe edersin sevgimden. Gemileri taksam pencerene gelsem ne fayda. Saçlarını uzatmadıktan sonra bir yol yok ki sana geleyim. Huzurum sende kaldı bileyim.