*Özel bireylere layık olmaya çalışan, yüzlerine ufacık bir tebessüm bırakma gayesinde olan, ufacık dokunuşların dünyayı değiştirebileceğine inanan, atanmayı becerebilmiş(!) bir öğretmen.
- Evli. İyi ki.
Sana olan aşkım beni darma duman etti yine arda bakan oldum
Bu seni durdurmaz
Yine bana kaldı hep yalan dolan
Yaşanmıyor sen olmadan artık
Dönsen bile bu beni kurtarmaz
Hayatımda sürekli eşikler çıkıyor karşıma. Herkesin hayatımda olduğu gibi. Benimkilerin ortak özelliği hep “arada kalma”lar.. Ve bununla ilgili kendi içimde bir adım atmazsam sanki sürekli bunlarla karşılaşacakmışım gibi geliyor.. ama adımı atmaya cesaretim yok.. içsel bir huzursuzluk benimkisi. Yapabileceğim çok şey var belki ama adım atamıyorum..
Bazı şeyleri önceden hissedebiliyorum. Daha doğrusu önden böyle bir his geliyor. “Acaba?” oluyorum. Çok geçmeden oluyor. Kötü bir şey mi iyi mi anlamadım.