Harika, içten, zeki insanlar gördüm.
Sevecen davranan, dinleyen, karşısındakini anlayan, bağışlayabilen insanlar gördüm.
Karşılaştığım samimi, temiz yürekli insanlardan aşağı kalmayan harika insanlar.
Buna ne kadar sevindiğimi bilemezsiniz!
İzin verin duygularımı anlatayım!
Dünyada her şeyin biçim, köhne bir şekilcilik olduğunu, özün kuruyup tükendiğini daha önce gördüm, biliyorum.
Ama bunun bizde olmayacağını anlıyorum şimdi.
Başka herhangi bir yerde olabilir, ama biz de hayır…
Halkın en kutsal bildiği şeylerle, doğrularıyla, içtenliğiyle, çoşkun duygularıyla oynamaya başladılar; her şeyini, her şeyini paraya, bayağı dünya hakimiyetine çevirdiler.
Bu öğreti deccallık değil de nedir?