“Odysseus göğsünü yumruklayarak yüreğine çıkıştı.” Bu sözde de insanın içindeki bir yan başka bir yanını azarlıyor; İyi ile kötüyü ayırt eden akıl, aklı dinlemeyen öfkeye çatıyor.
“… Ama bunu yapan devletler var. Hiç de iyi yönetilmedikleri halde, düzeni değiştirmeye kalkan yurttaşları, ölüm cezasıyla korkuturlar. Buna karşılık bu kötü düzen içinde rahat eden kişileri öveni, onlara yaranmaya, istediklerini sezinleyip yerine getirmeye çalışanı iyi yurttaş, büyük devlet adamı sayar, onu şana, şerefe boğarlar.”